Bugüne kadar, kendi isteklerini kanun gibi dayatan, uzlaşmaya yanaşmayan, kibirli ve iş birliğine kapalı bir siyasi partiyle karşılaştığımı hatırlamıyorum. Üstelik bu parti, uzlaşmaz ve inatçı tutumuyla son 16 yılda ülkeyi nasıl yönetilemez hâle getirdiğini ve uçurumun kenarına sürüklediğini de fark etmek istemiyor.
Bunun örnekleri ortada:
* Sağlık, doğal gaz, elektrik, su, ulaşım ve posta hizmetlerinde aşırıya kaçan özelleştirmeler…
* Sosyal istihdam alanındaki (Sosyal Werkvoorziening) bütçe kesintileri…
* İşsizlik ödeneği (WW) süresinin kısaltılması…
* Kronik hastaların ve engelli bireylerin önemli bir bölümünün sosyal yardımlara (bijstand) mahkûm edilmesi…
* Katılım Yasası (Participatiewet) adı altında modern sömürü ve kölelik düzeninin oluşturulması…
* Diş tedavisinin sağlık sigortası kapsamından çıkarılması…
* Artan kişisel katkı payları nedeniyle insanların sağlık hizmetlerinden giderek daha fazla kaçınmak zorunda kalması…
* Sosyal destek hizmetlerinin (Wmo) artık gelire göre düzenlenmemesi…
* Çocuk bakım yardımı skandalı (Toeslagenaffaire)…
* Konut kiralama vergisinin (verhuurdersheffing) getirilmesiyle sosyal konut kuruluşlarının yatırım yapacak kaynaklardan mahrum bırakılması ve ayakta kalabilmek için konut stoklarının bir bölümünü satmak zorunda kalması…
Bütün bunlar, yalnızca milyonerlere ve fahiş kârlar elde eden büyük şirketlere biraz daha fazla vergi yükü getirilerek, özellikle savunma harcamalarındaki artışın finansmanına katkıda bulunmaları istenmediği için yaşanıyor.
Üstelik benim görüşüme göre, bu ilave savunma harcamaları esas olarak büyük sermayenin, yani kendi servetlerinin korunması amacıyla yapılıyor.
Sürekli olarak, vergilerin biraz artırılmasının büyük sermaye sahiplerini ve şirketleri Hollanda’dan kaçıracağı yönünde akıl dışı gerekçeler öne sürülüyor. Oysa büyük sermayenin Avrupa’da Hollanda’dan daha az vergilendirildiği ülke sayısı son derece sınırlı. Büyük işletmelerin bu kadar avantajlı olduğu başka ülkeler bulmak da kolay değil.
Buna rağmen faturayı, ilave savunma harcamalarından fazla bir yarar sağlamayan sıradan vatandaşın sırtına yüklemeye çalışıyorlar. İş uygulamaya geldiğinde ise vatandaş çoğu zaman kendi başının çaresine bakmak zorunda kalıyor.
Her defasında VVD çevrelerinden aynı ezberlenmiş, anlamsız gerekçeleri ve birbirini tekrarlayan açıklamaları dinliyoruz.
Görünüşe göre son seçim anketlerinden çıkan mesaj hâlâ yeterince anlaşılmamış. Partinin mevcut seçmen tabanının bir bölümü partiden uzaklaştı. Diğer bir bölümü ise neden çoğunluk hükümeti kurma seçeneğinin değerlendirilmediğini ve PRO’nun neden dışlandığını anlamakta güçlük çekiyor.
Üstelik PRO sürekli olarak aşırı sol bir parti gibi gösteriliyor. Oysa bu parti, son yıllarda neoliberal politikaların uygulanmasına önemli ölçüde katkıda bulundu. Şimdi ise ancak yeniden kendi temel ilkelerine yöneldiğinde eski seçmen kitlesinin geri dönmeye başladığını fark ediyor.
Büyük girişimcileri ve üst düzey yöneticileri temsil eden bir partiden, ülkeyi yönetme konusunda daha yenilikçi, çözüm odaklı ve becerikli bir yaklaşım beklenirdi. Ancak tam tersine, mevcut parti yönetimi bu konuda yeterli birikime ve beceriye sahip olmadığını gösteriyor.
Tartıldı, değerlendirildi ve yetersiz bulundu!
Artık sürekli başkalarını suçlamaktan vazgeçin. Biraz da aynaya bakmanın zamanı geldi.
Hollanda’yı uçurumun kenarına getiren sizin politikalarınız oldu!
Siyasete ve devlet kurumlarına duyulan güvenin bu kadar azalması boşuna değil. Vatandaş artık kendisini ciddiye alınmayan, görmezden gelinen ve sömürülen bir kesim olarak hissediyor.
Platform Zuid-Oost Groningen