Hollanda’da yaklaşık 50 bin Karamanlı yaşıyor.
Ve bu insanların neredeyse yüzde 90’ı, memleketiyle bağını koparmamış durumda.
Tatilini Karaman’da geçiriyor, yatırım yapıyor, köyüne, ilçesine, şehrine sahip çıkıyor.
Peki Karaman’ı yönetenler ne yapıyor?
Hiçbir şey.
Yıllardır Karaman’a ekonomik, sosyal ve kültürel anlamda büyük katkı sunan Hollanda’daki Karamanlılar, ne yazık ki valilik, belediye ve milletvekilleri nezdinde yok hükmünde.
Gurbetçi Var, Katkı Var; Ama İlgi Yok
Seksenli yıllardan bu yana faaliyet gösteren Hollanda Karamanlılar Federasyonu, yalnızca bir dernek değil; adeta bir hizmet kurumu gibi çalıştı:
•Karamanlılar Günü
•Karamanlılar Fuarı
•Köy dernekleri geceleri
•İş insanları toplantıları
•Ramazan kumanyaları
•İhtiyaç sahiplerine yardımlar
•Engelliler için akülü araçlar
•Onlarca tır yardım
•Belediyenin ihtiyacı olan iş makineleri (1989 – Yaşar Evcen dönemi)
Yetmedi;
Bu yıl Karaman’da, Kılbasan Köyü’nde festival organize edildi.
Peki karşılığında ne gördüler?
Ne bir vali.
Ne bir belediye başkanı.
Ne bir milletvekili.
Ne de bir “selam” mesajı.
Diğer İller Yapıyor, Karaman Neden Yapamıyor?
Bir basın mensubu olarak Yozgatlıların, Sivaslıların, Kayserililerin, Nevşehirlilerin, Niğdelilerin, Konyalıların programlarına katılıyoruz.
Ne görüyoruz?
•Belediye başkanları geliyor
•Milletvekilleri geliyor
•Valiler, kaymakamlar geliyor
Karaman’da ise derin bir sessizlik.
Soruyorum açıkça:
Karaman’ın yöneticileri, Karamanlı gurbetçilere neden bu mesafede?
Milliyetçilik Sözde, Sahiplenme Yok
Sözümona “milliyetçi” olduğunu iddia edenler kendi insanına, kendi gurbetçisine sırt dönmüş durumda.
Avrupa’daki gurbetçi potansiyeli doğru değerlendirilse:
•Karaman ekonomik olarak güçlenir
•Sosyal ve kültürel hayat canlanır
•Tarihi ve kültürel zenginlikler dünyaya açılır
Ama ne yazık ki bu vizyon yok.
Arabası Çorbasını Bile Sahiplenemeyen Bir Yönetim
Bir Karamanlı gazeteci olarak soruldu bana:
“Bu kadar faal bir federasyon var ama neden kimse gelmiyor?”
Ne dedim biliyor musunuz?
Karamanoğlu Beyliği’ne dayanan Arabaşı Çorbası’nı bile sahiplenemeyen bir anlayıştan, gurbetçiye sahip çıkmasını beklemek fazla iyimserlik olur.
Arabası Çorbası’nı Yozgat’a kaptıranlar, bugün de 50 bin Karamanlıyı yok sayıyor.
Belediye başkanıyla vali birbirleriyle didişmekten Karaman’ın dışındaki Karamanlıyı görmeye fırsat bulamıyor.
Geçtiğimiz günlerde HOKAF, “Gönül Hebesi” başlığıyla anlamlı bir yeni yıl resepsiyonu düzenledi.
Ne oldu?
•Katılım yok
•Mesaj yok
•İlgi yok
Bu kadar emeğe karşılık, bir mesaj göndermeye bile zahmet edilmedi.
Açık Çağrıdır!
Buradan açık ve net çağrıda bulunuyorum: Karamanlı gurbetçilere artık “üvey evlat” muamelesi yapmaktan vazgeçin!
Bu insanlar:
•Yük değil
•Talepkâr değil
•Nankör hiç değil
Aksine;
Karaman için büyük bir ekonomik imkân
Kültürel bir zenginlik
Uluslararası bir güçtür
Gurbetçiyi görmezden gelen,
aslında Karaman’ın geleceğini görmezden geliyordur.
Ve unutulmasın: Sahip çıkılmayan değer, bir gün başkalarının olur.
Ömer Atıf. 9.1.2026 Cuma/Rotterdam